मृत्यूचा सोहळा
तिरंगा अंगावर घेऊन तू घरी आला
तिरंग्यालाही त्या स्वतः चा अभिमान वाटला
मृत्यूलाही आव्हान देऊन प्राणांती लढला
शर्थीची झुंज देऊनी तू धारातीर्थी पडला
देशसेवेचा घेतला तू अभिमानाने वसा
अर्ध्यावर डाव सोडून असा गेलास कसा
एका बाजूला तुझ्या विरहाचं दुःख फार
दुसऱ्या बाजूला तुझ्या हौतात्म्यात जीवनाचं सार
बघ तुझ्या मुलांनी फोडलाय टाहो
अदृश्य रुपाने त्यांच्यासोबत सदैव तू राहो
तुझ्या जाण्यानं पत्नी तुझी झालीय गलितगात्र
तूच होतास रे तीच्या आनंदाचा ठेवा एकमात्र
तुझ्या आईच्या जीवाची झालीय परवड
तूच होणार होतास तीचा आधारवड
वडीलांनी जेव्हा तुला पाहिले
धाय मोकलून ते रडले
भाऊ बहीणी नातेवाईक झालेत गोळा
तूझ्या मृत्यूचाच बघ झालाय सोहळा
देशासाठी बलिदान तू करुनी
अमर केलं तुला हौतात्म्यानी
चंद्र सूर्य असेल जोवरी
कीर्ती राहिल तुझी दिगंतरी
भारमातेच्या या शूर सुपूत्राला
वंदन करतो तव शौर्याला
वीर हुतात्मा जवान सोमनाथ अरविंद तांगडे यांना सादर समर्पित.
© ✍🏻 हिंदुराव गोळे

0 Comments