सांजवेळ
सूर्य नारायण पश्चिमेला ढळून गेलेला
केशरी रंग पसरला चोहीकडे मावळतीला
आकाशाने केशरी साज ल्याला
पहा रुप नवे आले मावळतीला
सांजवेळ झाली सूर्य गेला अस्ताला
आकाशातील रंग छटा पाहून मनी आनंद झाला
क्षितिजावर झाली उधळण केशरी रंगाची
हौस पुरी न होई मनमोहक दृश्य पाहणाऱ्याची
आता गायी येतील गोठ्यात पाखरे जातील घरट्यात
सुवासिनी भक्तिभावाने लावतील देवापुढे सांजवात
सांजवेळ होताना मनी काहूर उठते
सूर्योदयाच्या प्रभेची मन आतुरतेने वाट पहाते
© ✍🏻 हिंदुराव गोळे
कविता, पोवाडे आणि लेख वाचण्यासाठी खालील लिंकवर आपल्या ब्लॉगला अवश्य भेट द्या.🙏🏻
https://hinduraogole.blogspot.com/

0 Comments