सकल संतांना विनवणी
माऊली तुम्ही रेड्यामुखी वेद बोलविले चालविलीत जड भिंत
पण अजूनही तुम्हाला समजू शकलो नाही हीच आहे खंत
नामदेवराय तुमच्या हाती नैवेद्य खातो प्रयक्ष पांडुरंग
पण आम्ही मात्र स्वतःचेच पोट भरण्यात दंग
नाथबाबा तुम्ही गंगेचं पाणी गाढवाला पाजले
पण आज मात्र पाण्यासाठी युद्ध माजले
तुकोबाराय तुमचा गाथा म्हणजे पंचम वेद
पण आम्हाला किती समजला हाच आहे खेद
सावता माळ्यांनी फुलविला भक्तीचा मळा
आम्हाला कसा लागत नाही त्या भक्तीचा लळा
गोरोबाकाका तुम्ही भक्तीत तल्लीन होऊन तुडविले बाळ
असं तल्लीन होण्याचा उरला नाही काळ
ज्ञानदिप्ती कळा संत मुक्ताबाई
आमचे मन ना कधी ज्ञानाचा छंद घेई
जनाबाई तुमचा अधिकार किती मोठा
आम्हाला मात्र स्वतःचा अभिमान खोटा
चोखामेळा तुमची बहीण झाली विठाई
आमच्या भाग्यात कशी येईल ती पुण्याई
निळोबाराय तुमच्या भेटीसाठी तुकोबाराय आले
आमचे डोळे दर्शनासाठी कोरडे पडले
सकल संतांच्या चरणावरी ठेवितो डोई
तुमच्या भक्तीचा मार्ग आम्हाला दाखवा काही
वाट दाऊन गेलात तुम्ही सकलसंत आधी
आमच्या भाग्याचा उदय होणार तरी कधी
विनवितो तुम्हाला चरणावरी ठेवून माथा
सन्मार्ग दाखविण्यासाठी पुन्हा एकदा या आता
© ✍🏻 हिंदुराव गोळे
यापूर्वीच्या कविता, पोवाडे आणि लेख वाचण्यासाठी खालील लिंकवर आपल्या ब्लॉगला अवश्य भेट द्या.🙏🏻
https://hinduraogole.blogspot.com/

0 Comments